Gönderen: tashunko | Haziran 2, 2009

Bir Direniş Öyküsü…

Yenilgilere başkaldıranların haykırışıdır “Vazgeçmeyeceğiz”. Play-Off’lara inat, hayal kırıklıklarına inat yılmayanların direnişidir…

Ne güzel başlamıştı herşey…
“Bu yıl olacak!” diyorduk tüm kalbimizle.
Hoş, olmasa da fark etmezdi ya,
Biz sadece armamızın peşindeydik ya…
Rüya gibiydi, güzel, tatlı bi rüya.
Altay zaten bi mucizeydi bizler için ama, aldığımız sonuçlarla da yeni mucizelere imza atıp iliklerimize kadar yaşatıyordu bunu.
Kim unutabildi ki Kartalspor maçında 82. dakikada gelen golü?
Peki ya Giresunspor maçı? O galibiyet 3 puandan başka neler ifade ediyordu her birimiz için.
Ümidini kaybetmeyen, yılmayan bir takımımız vardı. Canını dişine takan…
İnanmıştık be, olacak diyorduk…
Devrimci şair Pablo Neruda’nın güzelim kızıl elleriyle toprağı burgu gibi delen buğdayı gibi,
Altay’dık biz, yeniden doğuyorduk ölümlerde…
Güngören maçında uzatmalarda gelen golle inancını bi kez daha göstermiştin ya bize,
Sakaryaspor maçında bayramımızı bayram yapmıştın ya hani,
Milyon dolarlık Galatasaray’a kafa tutup ayakta alkışlatmıştın ya kendini,
Pankartımızı açtırmamışlardı ama sen “Haramilerin Saltanatını Yıkmaya” kararlıydın ya,
Sonra ikinci yarıdaki Güngören maçında Gökhan için oynayıp kazanmıştın ya,
Sen zaten şampiyon olmuştun be Altayım…

Manisa deplasmanı ise futbolun içinde olan herşeyden çok daha uzak, çok daha farklıydı.
Hani böyle inancın ne olduğunu yaşarsın ya en küçük hücrelerine kadar,
Yüreğin öylesine çarpar ki yerinden fırlayıp o da Büyük adını haykıracakmış gibi hissedersin biricik Altay’ının,
Ve bazen gözyaşlarında tadarsın mutluluğu…
Gencecik kalecinin gözyaşlarında…
Tribünde sevinçten sarıldığının herhangi bi Altaylı’nın gözyaşlarında…

İlk kez o maçtan sonra haykırdık buradan “Vazgeçmiyoruz!” diye…
Kaybedilmiş finallerin, hayal kırıklıklarının taraftarının direnişini hiçbirşey bundan daha güzel anlatamazdı…
Sonra her maçın ardından bir kez daha haykırdık vazgeçmediğimizi, vazgeçmeyeceğimizi…

Olmadı…

Olmadı işte, bir kez daha olmadı…

Ne fark ederdi Altayım,
O büyük adından aldığımız güçle tüm acımızı kalbimize gömüp avazımız çıktığı kadar tekrar haykırdık “Vazgeçmiyoruz!” diye…

Bir kez olsun tereddüt etmedik, bir kez olsun aksini düşünmedik…

Ve şimdi bir kez daha haykırıyoruz buradan,
Hayatımızdaki en kutsal şeyin üzerine, senin adının üzerine and olsun ki Altay’ım,
Hiçbir zaman, asla

“VAZGEÇMEYECEĞİZ!..”

YSKA’ nın yazısı

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

Kategoriler

%d blogcu bunu beğendi: